Bir devlet, çağdaşlarına tıp alanında öncülük ettiğinde bu, tarih ders kitaplarında ne kadar yer buluyor?

Selçuklular, kurduğu darüşşifalarda yalnızca cerrahi müdahaleyle değil; su sesi, güzel kokular ve müzik makamlarıyla hastalarını iyileştirmeye çalışan, döneminin imkânları dahilinde psikolojik yaklaşımı da tedaviye dahil eden bir anlayışa sahipti. Kayseri Gevher Nesibe Hatun Darüşşifası'nda teorik bilginin yanı sıra pratik eğitim veriliyor, sınıf ayrımı gözetmeksizin halka ücretsiz sağlık hizmeti sunuluyordu.

Peki bu köklü miras, bugünün lise sıralarında okutulan tarih ders kitaplarında nasıl anlatılıyor?

Bu çalışma, söz konusu soruyu merkeze alarak Türk tarih ders kitaplarını yıllara göre incelemekte; Selçuklu tıbbının bu kitaplarda ne ölçüde ve nasıl ele alındığını ortaya koymaktadır. İncelemeler, konunun çoğu zaman medrese mimarisine ve İbn-i Sina gibi tek tük isimlere sıkıştırılmış birkaç satırla sınırlı kaldığını, siyasi tarihin gölgesinde kalan bilim tarihinin hak ettiği yeri bulamadığını göstermektedir.

Dönemin tıp eğitimi, kullanılan alet ve edevat, yetiştirilen çok yönlü hekimler ve özgün tedavi yöntemlerini ders kitapları özelinde değerlendiren bu çalışma, tıp tarihinin eğitimdeki görünürlüğüne dikkat çekerken, alanın daha kapsamlı bir şekilde ele alınması gerekliliğini de gözler önüne seriyor.